Farkettim: -ki hem merhemi var, hem sürmüyor başına!
Geçen de yazdım ya, yok bu aralar yazasım.
Hazırları da verdim Pazartesi günü.
Ne hazırda bir şey kaldı, ne de yenisini yazacak güç.
Aslında biliyorum sebebini.
Kutlu doğum haftası geliyor ya, onun sıkışması bu.
Sıkışıklık yükselince, diğer her şey düşüyor sanırım.
İlkokul yıllarında "Belirli Gün ve Haftalar" diye birşey vardı.
Bende de belli aslında;
Gün: 17
Hafta: haftaya.
Hayat: Geçip gidiyor.
Tuzlu su: Temmuz oldu bünyeye teması yok.
Bir de son olarak şiir (hazırdan):
Bu ne biçim hayatBu ne biçim Postacı
Üç defa çalıyor kapıyı
Bu ne biçim kel
Hem merhemi var
Hem sürmüyor başına
Bu ne biçim biçimler
İstediğiniz kadar çoğaltılabilir
Memleket çok müsait buna
Örneğin yeni bir komşu taşındı karşıya
Bir baktım Fahriye Abla!
Kırk yıllık bir rötar yapmış
Erzincan Treni
Ben gelmişim şu yaşıma
O ise şiirdeki yaşından gün almamış daha
Benimki ne biçim hayat
Uymuyor ne gördüklerime
ne duyduklarıma
ne okuduklarıma
Ben ne biçim benim
Ne kendime benziyorum
Ne başkalarına
Murathan Mungan
Comments [0]